قلاخ
لغت نامه دهخدا
قلاخ. [ ق ُ ] ( ع ص ) سطبر نازک سر. ( اقرب الموارد ).
قلاخ. [ ق ُ ] ( اِخ ) موضعی در راه حاج که از یمن به سوی مکه رود، و در آن باغی است که انار آن معروف است. و آن را کلاخ نیز گویند. ( معجم البلدان ).
قلاخ. [ ق ُ ] ( اِخ ) ابن حزن سعدی. شاعری است. ( منتهی الارب ). قلاخ بن حزن منقری، از شاعران بزرگ عرب است. رجوع به البیان و التبیین جاحظ ج 1 ص 270 و المعرب جوالیقی ص 21 شود.
جمله سازی با قلاخ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در داستانهای تاریخی که درباره دوران باستان نوشته شدهاند، قهرمانان داستان معمولاً یک کلاه قلاخ با نقش و نگارهای بسیار زیبا بر سر میگذاشتند.
💡 بازاریان در بازارهای قدیمی و سنتی، انواع مختلفی از کلاه قلاخ را برای فروش به مسافران و مردم محلی در آن منطقه عرضه میکردند.
💡 با گذشت زمان و تغییر سبکهای مختلف پوشش، دیگر کمتر کسی در زندگی روزمره از آن کلاه قلاخ قدیمی که در گذشته رایج بود استفاده میکند.