غریب الفقه
لغت نامه دهخدا
غریب الفقه. [ غ َ بُل ْ ف ِق ْه ْ ] ( ع اِ مرکب ) الفاظ و اصطلاحات فقهی که دشوار است و محتاج تفسیر و شرح می باشد. صاحب کشف الظنون گوید: غریب الفقه کتابی است که ابومنصور محمدبن احمد ازهری لغوی، متوفی به سال 370 هَ. ق. آن را تألیف کرده و در آن الفاظی را که فقها استعمال کنند گرد آورده است. این کتاب مأخذ مهمی در تفسیر لغات دشوار فقهی است. از کتابهای دیگر در این باب «المغرب » از حنفیه و «المصباح المنیر» از شافعیه است.
فرهنگ فارسی
( اسم ) الفاظ و اصطلاحات فقهی که فهم آنها دشوار و محتاج بتفسیر و شرح میباشند.
الفاظ و اصطلاحات فقهی که دشوار است و محتاج تفسیر و شرح میباشد صاحب کشف الظنون گوید: غریب الفقه کتابی است که ابو منصور محمد بن احمد ازهری لغوی متوفی بسال ۳۷٠ هجری قمری آنرا تالیف کرده و در آن الفاظی را که فقها استعمال کنند گرد آورده است
جمله سازی با غریب الفقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پژوهشگران حوزه علوم اسلامی برای درک مفاهیم پیچیده، ناچار هستند به منابع قدیمی و کتابهای غریب الفقه مراجعه کنند تا معنای دقیق اصطلاحات را بیابند.
💡 مطالعه در مباحث غریب الفقه نیازمند دقت بسیار بالا و تسلط بر زبان عربی کلاسیک است تا اشتباه در برداشت از احکام شرعی رخ ندهد.
💡 برخی از متون قدیمی فقهی شامل عباراتی هستند که در دسته غریب الفقه قرار می‌گیرند و تنها متخصصان صاحب‌نظر قادر به رمزگشایی آنها هستند.
