لغت نامه دهخدا
علی حویزی. [ ع َ ی ِ ح ُ وَ ] ( اِخ ) ( سید علی خان... ) ابن خلف بن عبدالمطلب بن حیدربن محمدبن فلاح موسوی حسینی مشعشعی حویزی. محدث و مفسر و ادیب و شاعر و از حکام حویزة بوده است. وی در سال 1088 هَ. ق. درگذشت. او راست: 1 - خیر جلیس و نعم انیس، که دیوان شعر اوست به زبان عربی. 2 - خیرالمقال فی مدح النبی الکریم و الاَّل. 3 - شرح قصیده اش در ادب و نبوت و امامت، در چهارمجلد. 4 - النورالمبین فی الحدیث، در چهار مجلد. ( ازمعجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج 1 ص 762. ایضاح المکنون ج 1 ص 440 و سایر صفحات. و فوائدالرضویه عباس قمی ج 1 ص 290. تذکره متبحرین ص 487 ) ( از الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 755 بنقل از سلافةالعصر ص 545. المخطوطات العربیه کورکیس عواد ص 19. امل الاَّمل شیخ حر ).
علی حویزی. [ ع َ ی ِ ح ُ وَ ] ( اِخ ) ابن رضی الدین بن علی بن احمدبن محیی الدین جامعی عاملی حویزی. رجوع به علی جامعی شود.
