عشیبه

گیاه، علف

( عشیبة ) عشیبة. [ ع َ ب َ ] ( ع ص ) مؤنث عشیب: أرض عشیبة؛ زمین که گیاهش نمایان و بسیار باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).