عبدالرحمن بن زیاد جعفی

[ویکی فقه] ابوالجنوب عبدالرحمن بن زیاد بن زهیر جعفی از کسانی است که به همراه تنی چند از اصحاب و یاران عمر بن سعد، در به شهادت رساندن سید و سالار شهیدان (علیه السّلام) مشارکت جست و در واپسین لحظات عمر شریف امام (علیه السّلام) ضرباتی را بر ایشان وارد آورد.
روایت شده در روز عاشورا و در آخرین دقایق حیات شریف امام حسین (علیه السّلام)، شمر با گروهی از پیاده نظام لشکر عمر بن سعد که ابوالجنوب عبدالرحمن بن زیاد و قشعم بن عمرو بن یزید هردوان جعفی و صالح بن وهب یزنی و سنان بن انس نخعی و خولی بن یزید اصبحی از جمله آنان بودند به سوی حضرت (علیه السّلام) آمدند. شمر آنان را به حمله و تمام کردن کار امام (علیه السّلام) تشویق می کرد او به ابوالجنوب که غرق در سلاح بود نزدیک شد و به او گفت: «برو کار را تمام کن.»ابوالجنوب گفت: «چرا خودت نمی روی؟» شمر گفت: «با من این گونه سخن می گویی؟» ابوالجنوب نیز گفت: «تو چرا با من این گونه سخن می گویی؟» پس آن دو مدتی با همدیگر به مشاجره پرداخته یکدیگر را به باد ناسزا گرفتند؛ اندکی بعد، ابوالجنوب که از مردان شجاع لشکر کوفه به شمار می رفت به شمر گفت: «به خدا می خواستم نیزه ام را در چشم تو فرو کنم.»شمر در حالی که از پیش او می رفت، گفت: «به خدا قسم اگر بتوانم روزی به تو ضربه ای بزنم حتماً این کار را خواهم کرد.»
غارت اموال امام
پس از شهادت امام حسین (علیه السّلام) ابوالجنوب به همراه جمعی از سپاهیان کوفه به غارت اموال امام (علیه السّلام) پرداخت؛ او شتری را که امام (علیه السّلام) و یارانش از آن برای آبکشی استفاده می کردند را به سرقت برد.