عبدالرحمان حبری

[ویکی فقه] حِبْری، عبدالرحمان، مورخ، عالم دینی و شاعر عثمانی بود.
وی در ذیحجه ۱۰۱۲ در ادرنه به دنیا آمد. نام اصلی اش نورالدین قالقان دَلَن سلیمان بود. پدرش، خباز زاده حسن افندی ملقب به صالباش (متوفی ۱۰۳۹)، از منسوبان علمیه و از مدرّسان مدارس تحصیلات عالی بود. حبری، به مناسبت لقب پدرش، به صالباش زاده نیز معروف شده است. وی که تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز کرده بود، در استانبول ادامه تحصیل داد و موفق به اخذ اجازه و کسب صلاحیت «ملازمت» و مدرّسی شد. پس از سال ها تدریس و طیِ سلسله مراتب مدرّسی، در جرگه قضات جای گرفت و در شهرهای توقات/ توقاد، تیره و قرین آباد به کار قضا پرداخت. وی به روایتی در ۱۰۶۹ احتمالا در ادرنه و به روایتی دیگر در ۱۰۸۷، در واپسین محل خدمت خود، یعنی در سیروز/ سرز درگذشت. آثارش حاکی از آن اند که او افزون بر علوم شرعی، بر تاریخ و ادبیات نیز تسلط داشته است.
آثارحِبْری
آثار شناخته شده وی عبارت اند از:
← کتاب انیس المسامرین
(۱) محمدطاهر بروسه لی، عثمانلی مؤلفلری، استانبول ۱۳۳۳ـ ۱۳۴۲.
(۲) محمد بن یحیی عطائی، حدائق الحقائق فی تکملة الشقائق، در شقائق نعمانیه و ذیللری، چاپ عبدالقادر اوزجان، استانبول: دارالدعوة، ۱۹۸۹.
(۳) لوند.
(۴) پاکالین.
(۵) اوزون چارشیلی.
(۶) میدان لاروس.