شریف بن عبدالحسین نجفی جواهری

[ویکی فقه] جواهری، آل، خاندان علمی شیعی در قرن سیزدهم تا پانزدهم در عراق است. یکی از شخصیت های این خاندان شریف بن عبدالحسین نجفی جواهری است.
شیخ شریف جواهری، فقه را نزد میرزای شیرازی، میرزاحسین خلیلی تهرانی و محمدحسین کاظمی فراگرفت و از کاظمی اجازه روایت داشت.او از شاگردان خاص شیخ محمدهادی تهرانی بود.در نجف به کار خطابه اشتغال داشت.
محمد حرزالدین، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، ج ۱، ص۳۶۱ـ۳۶۲، قم ۱۴۰۵.
از وی دو اثر بر جای مانده است: مقتل ابی عبداللّه الحسین که در ۱۳۳۰ چاپ شده است
محمدمحسن آقابزرگ طهرانی، الذریعه الی تصانیف الشیعه، ج۲۲، ص۲۵، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.
شیخ شریف دو پسر به نام های محسن و عبدالرسول داشت.