لغت نامه دهخدا
( شتاب آوردن ) شتاب آوردن. [ ش ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) شتافتن. شتابیدن. به تعجیل رفتن. عجله کردن:
چو آهو و خرگوش یابد عقاب
نیارد به دراج و تیهو شتاب.اسدی.بباید رفت روزی چند از این پیش
شتاب آوردن و بردن سر خویش.نظامی شه از مستی شتاب آورد بر شیر
به یکتا پیرهن بی درع و شمشیر.نظامی.
