سعدالدین جوینی
لغت نامه دهخدا
سعدالدین جوینی. [ س َ دُدْ دی ن ِ ج ُ وِ ] ( اِخ ) محمدبن حسن بن محمدبن حموة او راست: سجنجل الارواح و محبوب الاولیاء. بسال 650 وفات یافت. این رباعی از اوست:
دل وقت سماع ره بدلدار برد
جانرا بسراپرده اسرار برد
این نغمه چو مرکبی است مر روح ترا
بردارد و خوش بعالم یار برد.( از معجم الفصحاء ج 1 ص 244 ).رجوع به ریاض العارفین ص 83 شود.
فرهنگ فارسی
محمد بن حسن بن محمد بن حموه او راست. سجنجل الارواح و محبوب الاولیائ. بسال ۶۵٠ وفات یافت.
جمله سازی با سعدالدین جوینی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون تاریخی مربوط به دوران سلجوقیان، نام سعدالدین جوینی به عنوان یک دانشمند برجسته و صاحب‌نظر در علوم دینی و فلسفه تکرار شده است.
💡 پژوهشگران بسیاری برای درک بهتر ساختارهای سیاسی آن دوران، به مطالعه آثار تألیفی نوشته شده توسط سعدالدین جوینی و تحلیل دقیق آن‌ها می‌پردازند.
💡 مطالعه زندگی‌نامه سعدالدین جوینی به ما کمک می‌کند تا با تحولات فکری و مذهبی که در جهان اسلام در آن قرن رخ داده بود آشنا شویم.
