لغت نامه دهخدا
سبعلل. [ س َ ب َ ل َ ] ( ع ص ) بی باک: رجل سبعلل؛ مرد بی باک. ( منتهی الارب ).سَبَهْلَل. ( اقرب الموارد ). و رجوع به سبهلل شود.
سبعلل. [ س َ ب َ ل َ ] ( ع ص ) بی باک: رجل سبعلل؛ مرد بی باک. ( منتهی الارب ).سَبَهْلَل. ( اقرب الموارد ). و رجوع به سبهلل شود.