زیط

شریف، راستگو، پاکدامن

زیط. [ زَ ] ( ع مص ) زیاط. ( ناظم الاطباء ). فریاد کردن و خروش نمودن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به زیاط شود.

زیاط فریاد کردن و خروش نمودن