لغت نامه دهخدا
راویه کشی. [ ی َ / ی ِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل راویه کش. بردن مشک و خیک آب. حمل راویه که مشک و ظرف آب باشد از چرم. رجوع به راویه شود.
راویه کشی
فرهنگ فارسی
عمل راویه کش. بردن مشک و خیک آب. حمل راویه که مشک از ظرف آب باشد از چرم.
راویه کشی. [ ی َ / ی ِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عمل راویه کش. بردن مشک و خیک آب. حمل راویه که مشک و ظرف آب باشد از چرم. رجوع به راویه شود.
عمل راویه کش. بردن مشک و خیک آب. حمل راویه که مشک از ظرف آب باشد از چرم.
