لغت نامه دهخدا
ذوالشری. [ ذُش ْ ش ِرْی ْ ] ( اِخ ) نام بتی است قبیله دوس را و حمی ذی الشری محلی نزدیک مکه است و عمربن ابی ربیعة نام آن در شعر آورده است:
قربتنی الی قریبة عین
یوم ذی الشری و الهوی مستعارا
ولدی الیوم ما نأبت ِ طویلا
و اللیالی اذا دنوت قصارا.
و آن را حناذی الشری نیز نامند. || نام بتی بنوحارث بن یشکر را. و رجوع به ذوالشراء شود. ( معجم البلدان یاقوت ). ذیل کلمه حناذالشری.
