لغت نامه دهخدا
( خشاة ) خشاة. [ خ َ ] ( ع مص ) ترسیدن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). رجوع به خشیة، خَشی، خِشی، مخشاة، مخشیة، خشیان شود که مصادر دیگر این کلمه اند.
( خشاة ) خشاة. [ خ َ ] ( ع مص ) ترسیدن. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). رجوع به خشیة، خَشی، خِشی، مخشاة، مخشیة، خشیان شود که مصادر دیگر این کلمه اند.
ترسیدن