تلمی

لغت نامه دهخدا

تلمی. [ ت َ ل َم ْ می ] ( ع مص ) برگردیدن گونه کسی و یا گندمگون گشتن. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تلماء شود.

برگردیدن گونه کسی و یا گندمگون گشتن.