لغت نامه دهخدا
بختیانوس. [ ] ( اِخ ) نام یکی از پادشاهان مصر قدیم که بروایتی گویند پدر اسکندر بوده است. در مجمل التواریخ و القصص ( چ بهار ص 31 ). آمده است: بختیانوس ملک مصر حاذ ( ؟ ) بود، چون از پادشاهی بیفتاد، به زمین یونان رفت متنکر، و حیلت ها کرد تا خود را به دختر فیلقوس رسانید بجادویی، نام وی المفید، و از وی سکندر بزاد.