ایه 13 رعد

[ویکی اهل البیت] آیه 13 رعد. «وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلاَئِکَةُ مِنْ خِیفَتِهِ وَیُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَیُصِیبُ بِهَا مَن یَشَاء وَهُمْ یُجَادِلُونَ فِی اللّهِ وَهُوَ شَدِیدُ الْمِحَالِ».
رعد به ستایش او و فرشتگان از بیم او تسبیح می کنند و صاعقه ها را می فرستد و هر که را بخواهد بدان آسیب می رساند باز هم درباره خدا مجادله می کنند و او به سختی عقوبت می کند.
«شیخ طوسی» گوید: درباره کسانی که این آیه نازل گردیده دو قول است: اول، بنا به روایت منقول از انس بن مالک و عبدالرحمن صحار العبدی و مجاهد درباره یک نفر از مردان طاغی نازل شده که نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و با وی مجادله کرد و گفت: یا محمد خدای تو از چه جنسی است؟ آیا از لؤلؤ است یا از یاقوت؟ و یا از جنس طلا است یا نقره؟
در این هنگام صاعقه ای آمد و آن مرد را از بین برد، دوم بنا به روایت منقول از ابن جریج درباره شخصی بنام اربد نازل شده هنگامی که او و عامر بن الطفیل قصد کشتن رسول خدا صلی الله علیه و آله را داشتند، اربد هنگامی که شمشیر خود را برای کشتن پیامبر در دست گرفت دست وی خشک شد و با نومیدی مراجعت کرد و در بین راه صاعقه ای به او رسید و سوخت و عارم گرفتار غده ای در بدن گردید و از اثر آن غده وفات یافت.