آیتالله العظمی ناصر مکارم شیرازی در سال ۱۳۰۵ هجری شمسی در شهر شیراز در خانوادهای اصیل و مذهبی که به فضیلتهای اخلاقی و کرامتهای نفسانی شناخته میشدند، چشم به جهان گشود. خاندان ایشان همواره به دینداری، تقوا و مشارکت در فعالیتهای دینی شهرت داشتند. نیاکان وی از تجار مورد احترام شیراز بودند که پیوندی ناگسستنی با عالمان دین و مراکز مذهبی حفظ میکردند.
جدِّ اعلای ایشان، حاجمحمدباقر، که در سرای نو شیراز به تجارت اشتغال داشت، همواره لباسی نزدیک به جامه روحانیان میپوشید و در نماز جماعت مسجد مولای شیراز حاضر میشد. پس از او، جدّ بزرگوارشان مرحوم حاجمحمدکریم نیز در سرای گمرک و سپس بازار وکیل به بازرگانی مشغول بود و با عمامهای بر سر، پیوسته در همان مسجد به جماعت میایستاد. وی از نزدیکان و مرتبطان مرحوم آیتالله العظمی حاجشیخ محمدجعفر محلاتی و مرحوم آیتالله حاجسیدمحمدجعفر طاهری به شمار میرفت.
نبوغ و استعداد درخشان آیتالله مکارم شیرازی از همان سالهای نخست کودکی نمایان بود و در هر مرحله از زندگی علمی و اجتماعی ایشان، شکوفاتر و آشکارتر میگشت. این استعداد ذاتی، همراه با پشتکار و عمق اندیشه، زمینهساز نقش بیبدیل ایشان در حوزههای علمیه و عرصههای فقهی، تفسیری و اجتماعی در دهههای بعد شد.
