اکندنی

( آکندنی ) آکندنی. [ ک َ دَ ] ( ص لیاقت، اِ ) آگندنی. آکَنه. آکَنش. حَشو:
ز پوشیدنی هم ز افکندنی
ز گستردنی هم ز آکندنی.فردوسی.ز پوشیدنی هم ز آکندنی
ز هر سو بیاورد آوردنی.فردوسی.

( آکندنی ) ۱. در خور آکندن، لایق آکندن: زر آن آتشی نیست کآکندنی ست / شراری ست کز خود پراکندنی ست (نظامی۶: ۱۰۹۲ ).
۲. آکند و آکنش.
۳. آنچه با آن درون چیزی را پر کنند.