این کلمه واژهای عربی است که بسته به حرکت حرف اول، معانی متفاوتی دارد و در متون لغوی کهن فارسی و عربی با کاربردهای گوناگون ثبت شده است. «اهجال» با فتح همزه (اَهجال) جمع واژه «هَجل» است و به معنای زمینی هموار و باز میان کوهها آمده است، یا به طور عام به زمینهای صاف و گسترده گفته میشود. «اهجال» با کسره همزه (اِهجال) مصدر است و یکی از معانی آن رها کردن شتر بدون شبان و مراقب است، که نشاندهنده بیسرپرست گذاشتن و عدم نگهداری است. از دیگر معانی «اهجال» به صورت مصدر، فراخ کردن یا وسیع ساختن چیزی با ابزار یا وسیلهای خاص است که در متون لغوی به آن اشاره شده است. این واژه همچنین به معنای ضایع کردن مال یا از بین بردن دارایی نیز به کار رفته و بار معنایی منفی دارد، زیرا به اتلاف و بیتوجهی نسبت به مال اشاره میکند. تفاوت معنایی این واژه بسته به سیاق جمله و حرکت حروف آن بسیار مهم است و بدون توجه به زمینه، ممکن است برداشت نادرستی از مفهوم واژه ایجاد شود.
اهجال
لغت نامه دهخدا
اهجال. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ هَجل. زمین همواریست میان کوه یا عام است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). هِجال. هَجَلات. هجول. ( منتهی الارب ). و رجوع به هجل شود.
اهجال. [ اِ ] ( ع مص ) مهمل و بی شبان گذاشتن شتر را. || فراخ کردن بچیزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). واسع کردن چیزی. ( از اقرب الموارد ). || ضایع نمودن مال. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). ضایع ساختن مال. ( از اقرب الموارد ).