لغت نامه دهخدا
اصل اللوف. [ اَ لُل ْ لو ] ( ع اِ مرکب ) بیخ پیلگوش، طبیعت آن گرم در درجه سوم. ( از الفاظ الادویه ). دیودماقونیطس خوانند و آن بیخ فیلجوش است و بیونانی دراقطون گویند و طبیعت آن گرم و خشکست در درجه سیم، اخلاط غلیظ لزج دفع کند و سُدّه بگشاید، درمان جگر و سپرز و گرده و جهت ریشهای بد نافعبود و اگر با سرکه کهن بر بهق طلا کنند مفید بود.
