اذکاء
لغت نامه دهخدا
اذکاء. [اِ ] ( ع مص ) اذکاء نار؛ برافروختن آتش را. ( منتهی الارب ). تیز کردن آتش و چراغ را. ( تاج المصادر بیهقی ). روشن کردن آتش. برکردن چراغ. || اذکاء عین؛ دیدبان برگماشتن. ( منتهی الارب ). دیدوان فرستادن.
جمله سازی با اذکاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تلاش سیاستمداران برای اذکاء آتش تنش در مرزهای حساس میتواند منجر به بروز درگیریهای نظامی گسترده و آسیبهای جبرانناپذیر به موقعیتهای امنیتی در منطقه شود.
💡 نویسنده با استفاده از توصیفات دقیق و زنده سعی در اذکاء هیجان خوانندگان در طول داستان داشت تا آنها را تا آخرین صفحه با خود همراه کند.
💡 برای اذکاء شعلههای امید در دل جوانانی که از شرایط سخت اقتصادی ناامید شدهاند، باید برنامههای حمایتی و آموزشی بسیار موثری طراحی و اجرا شود.