اتواء

اتواء. [ اِت ْ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( تاج المصادر بیهقی ): اتواه اﷲ؛ هلاک گرداناد او را خدای. ( منتهی الارب ).
اتواء. [ اَت ْ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ تَوّ، بمعنی تنها، طاق. || رسن یک تاه تافته. ( منتهی الارب ).
اتواء. [ اِت ْت ِ ] ( ع مص ) پناه گرفتن بجائی. || جای گرفتن: اتویت منزلی و الیه بالابدال والادغام و ایتویت علی التصحیح؛ پناه و جای گرفتم به آن. ( منتهی الارب ).