لغت نامه دهخدا
( آبکانه ) آبکانه. [ ن َ / ن ِ ] ( ص، اِ ) بچه آدمی یا حیوان که سقط شود. جِهض. جهیض. مجهض. ملیص. زلیق. ملیط. مُملص. آفکانه. افکانه. فکانه. آپکانه. بچه از بار رفته.
- آبکانه کردن؛ سقط کردن.
ابکانه
فرهنگ معین
( آبکانه ) (نِ ) (اِمر. ) نک آفگانه.
فرهنگ فارسی
( آبکانه ) ( اسم ) بچ. انسان یا حیوان که سقط شود آفکانه افکانه فکانه.
بچه آدمی یا حیوان که سقط شود