ابن لبان شمس الدین ابوعبدالله محمد بن احمد اسعری دمشقی

[ویکی فقه] اِبْن ِ لَبّان، شمس الدین ابوعبدالله محمد بن احمد بن عبدالمؤمن اِسْعِری دمشقی (۶۷۹ -۲۴ یا ۲۵ شوال ۷۴۹ق /۱۲۸۰- ۱۵ یا ۱۶ ژانویه ۱۳۴۹م )، فقیه شافعی، محدث، صوفی، ادیب و مفسر بود.
او در دمشق به دنیا آمد و در همان جا نشأت یافت.
یافعی، عبداالله، مرآةالجنان، ج۴، ص۳۳۳، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق.
فقه را از جمال الدین شریشی، نجم الدین ابن رفعه، کمال الدین ابن زملکانی و صدرالدین ابن وکیل فراگرفت و همگی به او اجازه فتوا دادند.
یافعی، عبداالله، مرآةالجنان، ج۴، ص۳۳۳، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۰ق.
ابن لبان بر اثر آشنایی و مصاحبت با یاقوت حبشی شاذلی در اسکندریه،
یوسفی، موسی، نزهة الناظر، ج۱، ص۳۳۹، به کوشش احمد حطبط، بیروت، ۱۹۸۶م.
...