یحسبهم

کلمه «یَحْسَبُهُمُ» در زبان عربی از ریشه «حسب» گرفته شده و شکل صرفی آن فعل مضارع با ضمیر مفعولی سوم شخص جمع است که به معنای «آن‌ها را می‌پندارد» یا «آن‌ها را گمان می‌کند» ترجمه می‌شود. این واژه در متون عربی و قرآن برای بیان برداشت ذهنی یا گمان فرد نسبت به دیگران یا اوضاع به کار می‌رود و نشان‌دهنده عملی فکری است که بر پایه حدس، تصور یا ارزیابی ذهنی انجام می‌شود. «یَحْسَبُهُمُ» بیانگر حالتی است که فرد چیزی را واقعی می‌پندارد یا در مورد چیزی یا کسی فکر و تصور دارد، در حالی که ممکن است حقیقت متفاوت باشد. از نظر دستوری، این فعل مضارع است و مخاطب آن در جمله مشخص نیست، بلکه به صورت کلی گمان و تصور شخصی را منتقل می‌کند و ضمیر «هم» به مفعول بودن و جمع بودن افراد یا چیزهایی که مورد گمان قرار گرفته‌اند اشاره دارد. این واژه علاوه بر کاربرد روزمره، در متون ادبی و مذهبی برای بیان برداشت نادرست یا ارزیابی ذهنی نسبت به امور یا افراد نیز استفاده شده و بار معنایی روانشناختی و اجتماعی دارد.