کوناب
لغت نامه دهخدا
کوناب. ( اِ مرکب ) آبی که از آب دادن کردها و سیراب شدن آن به زمین زیردست نشیند. آبی که از زراعت و مزرعه دیگر زهد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
کوناب. ( اِ مرکب ) آبی که از آب دادن کردها و سیراب شدن آن به زمین زیردست نشیند. آبی که از زراعت و مزرعه دیگر زهد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).