کور مقری تصویر معنی کور مقری لغت نامه دهخدا کور مقری. [ رِ م ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کور مادرزاد. ( از آنندراج ) ( از غیاث ). فرهنگ فارسی کور مادر زاد کلمات مرتبط کور اصلی کور راه نشین خرمای کور کور موری کتمه کوری حرف مقرمط