لغت نامه دهخدا
کواسر. [ ک َ س ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ کاسرة. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کاسرة شود. || شتران که بشکنند چوب را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
کواسر. [ ک َ س ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ کاسرة. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کاسرة شود. || شتران که بشکنند چوب را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
۱. [جمعِ کاسر] = کاسر
۲. (زیست شناسی ) پرندگان شکاری.