کهیله یا کهیلا نامی کهن و عمدتاً هندی برای پوست درختی دارویی و خوشبوست که از نظر خواص، طعم و ظاهر با دارچین شباهت دارد و برخی منابع آن را از گونههای دارچین دانستهاند و در متون جدید از آن با عنوان دارچین ختایی نیز یاد شده است.
تعریف و ویژگیها در منابع طب سنتی
در منابع لغوی و طبی قدیم آمده است که بهترین نوع کهیله آن است که رنگ پوستش سرخ، ضخیم و پیچخورده همچون دارچین باشد و بوی خوش و طعمی تند و گزنده داشته باشد به گونهای که زبان را بیازارد. در این گیاه، بیشترین سود در پوست آن است و چوبش خاصیت دارویی چندانی ندارد. طبیبان سنتی مزاج آن را گرم و خشک دانستهاند؛ برخی آن را در درجه سوم و گروهی در درجه دوم توصیف کردهاند.
خواص درمانی
کهیله به سبب خاصیت قابض و تحلیلبرنده خود، در برطرف ساختن بادهای غلیظ (نفخ و گازهای مضر) و نیز تقویت اندامها و بهبود کارکرد هضم سودمند دانسته میشده است. پزشکان گذشته بر این باور بودند که این گیاه به علت قدرت قبضکنندگی، داروهای قابض را تقویت میکند و به دلیل نیروی تحلیلبرندهاش، داروهای سهلالهضم را یاری میرساند و بدینگونه اندامها را نیرو میبخشد.
وضعیت گیاهشناسی (برداشت معادل امروزی)
با توجه به تطبیقهای گیاهشناسی جدید، کهیله غالباً با گونههای دارچین، بهویژه Cinnamomum cassia، مرتبط دانسته میشود و به همین دلیل گاه در نوشتههای امروزی از آن با عنوان دارچین چینی یا ختایی یاد میشود و همانند دارچین معمولی در بهبود هضم، تقویت معده و خوشبو کردن داروها و خوراکها کاربرد داشته است.
