کمال الدین حمصی
لغت نامه دهخدا
کمال الدین حمصی. [ ک َ لُدْ دی ن ِ ح ِ ] ( اِخ ) ابومنصور مظفربن علی بن ناصرالقرشی، از اطبای مشهور اسلامی است. وی نزد شیخ رضی الدین الرحبی و دیگران به آموختن طب پرداخت وکتاب قانون را نزد قاضی بهاءالدین ابی الثناء محمودبن ابی الفضل خواند. و چون در طبابت شهرتی یافت و آوازه او به ملک عادل ابوبکربن ایوب رسید وی را دعوت کرد ولی او نپذیرفت و در بیمارستانی که ملک عادل نورالدین بن زنگی تأسیس کرده بود به درمان بیماران پرداخت و در همین سمت باقی بود تا به سال 622 درگذشت. وی در ادب و سایر علوم نیز دست داشت. او راست: مقالة فی الباه، شرح بعض کتاب العلل والاعراض لجالینوس، الرسالة الکاملة فی الادویة المسهلة، اختصار کتاب الحاوی للرازی ناتمام، مقالة فی الاستسقاء، تعالیق علی الکلیات من کتاب القانون، تعالیق فی البول، اختصار کتاب المسائل لحنین بن اسحاق. ( از عیون الانباء جزء ثانی ص 2016 ).
جمله سازی با کمال الدین حمصی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 کمال الدین حمصی یکی از اندیشمندان برجسته قرون گذشته بود که آثار او در زمینه‌های مختلف فلسفی و عرفانی هنوز مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
💡 در کتاب‌های تخصصی تاریخ اسلام، نام کمال الدین حمصی به عنوان دانشمندی که با دقت بسیار زیاد به بررسی مسائل پیچیده می‌پرداخت، ثبت شده است.
💡 بسیاری از دانشجویان رشته‌های علوم انسانی برای درک بهتر دیدگاه‌های اصیل، به مطالعه آثار مکتوب و متون مرتبط با کمال الدین حمصی روی می‌آورند.
