کشتغدی
لغت نامه دهخدا
کشتغدی. [ ک ُ ت ُ دا ] ( اِخ ) این شخص و پسرش از رواتند و روینا عن اصحابهما. ( از منتهی الارب ذیل ماده «ک ش غ د» ).
کشتغدی. [ ک ُ ت ُ دا ] ( اِخ ) این شخص و پسرش از رواتند و روینا عن اصحابهما. ( از منتهی الارب ذیل ماده «ک ش غ د» ).