لغت نامه دهخدا
کاسه نواز. [ س َ / س ِ ن َ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) نقاره نواز و نقاره چی. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ):
کوس رویین بلند کرد آواز
زخمه بر کاسه ریخت کاسه نواز.نظامی.|| کنایه از مرد هرزه درای و ژاژخای. ( آنندراج ).
کاسه نواز. [ س َ / س ِ ن َ ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) نقاره نواز و نقاره چی. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ):
کوس رویین بلند کرد آواز
زخمه بر کاسه ریخت کاسه نواز.نظامی.|| کنایه از مرد هرزه درای و ژاژخای. ( آنندراج ).
( صفت ) ۱ - نقاره نواز نقاره چی: [ کوس رویین بلند کرد آواز زخمه بر کاسه ریخت کاسه نواز ]. ( نظامی ) ۲ - هرزه درای ژاژخای.