لغت نامه دهخدا
چبچله. [ چ َ چ َ ل َ / ل ِ ] ( اِمص ) لغزش. سر خوردن روی یخ. ( فرهنگ شعوری ):
در همه جا او نشود در خله
راست روان را نبود چبچله.( از فرهنگ شعوری ).
چبچله. [ چ َ چ َ ل َ / ل ِ ] ( اِمص ) لغزش. سر خوردن روی یخ. ( فرهنگ شعوری ):
در همه جا او نشود در خله
راست روان را نبود چبچله.( از فرهنگ شعوری ).