لغت نامه دهخدا
پیکارکش. [ پ َ / پ ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) پیکارکشنده. جدلی. که پیکار کشد. خصیم. ( مهذب الاسماء ).
پیکارکش. [ پ َ / پ ِ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) پیکارکشنده. جدلی. که پیکار کشد. خصیم. ( مهذب الاسماء ).
پیکار کشنده، پایدار و بردبار در پیکار.
( صفت ) آنکه پیکار کشد جدلی: خصیم پیکارکش.