پهین

پهین. [ پ َ ] ( ص ) فراخ و گشاده. ( آنندراج ).
پهین. [ پ ِ ] ( ص نسبی ) از پیه. آلوده به پیه.

(پَ ) (ص. ) فراخ، گشاده.

۱. تهیه شده از پیه.
۲. آلوده به پیه.

پیه، آلوده به پیه
( صفت ) از پیه آلوده به پیه.
په از پیه

فراخ، گشاده.