لغت نامه دهخدا
( پهلوآکنده ) پهلوآکنده. [ پ َ ک َ دَ/ دِ ] ( ن مف مرکب ) فربه شده. آکنده پهلو:
چریده دیولاخ آکنده پهلو
بتن فربه میان چون موی لاغر.عنصری.رجوع به آکندن شود.
پهلواکنده
فرهنگ عمید
( پهلوآکنده ) آکنده پهلو، چرب پهلو، فربه.
فرهنگ فارسی
( پهلو آکنده ) ( صفت ) فربه شده آکنده پهلو: چریده دیو لاخ آکنده پهلو بتن فربه میان چون موی لاغر. ( عنصری )
فربه شده
