پزاوه

پزاوه. [پ َ وَ / وِ ] ( اِ ) پژاوه. داش و کوره را گویند که در آن ظروف سفالین و خشت و گچ و آهک پزند. ( برهان قاطع ). آوه. و عوام آنرا پجاوه گویند. ( غیاث اللغات ).

(پَ وَ ) (اِ. ) کوره که در آن ظروف سفالین و آجر و آهک را حرارت دهند.

جایی که ظرف های سفالی یا آجر و آهک را در آن حرارت می دهند تا پخته شود، کوره، داش.

[سرامیک] ← کورۀ پخت

کوره که در آن ظروف سفالین و آجر و آهک را حرارت د