پرخواستار
واژه‌ی مرکب پُر‌خواستار، متشکل از دو جزء «پُر» به‌معنای بسیار و فراوان و «خواستار» به‌معنای طالب و درخواست‌کننده، صفتی است که برای توصیف کسی یا چیزی به‌کار می‌رود که خواهان‌ها و طالبان فراوانی دارد. این ترکیب به‌صورت پُر‌خواستار و با تلفظ صحیح [پُرخوا / پُرخا] در متون ادبی و محاورات فاخر فارسی حضور دارد و بر کثرت و فراوانیِ متقاضیان دلالت می‌کند.
در حوزه‌های گوناگون، این صفت می‌تواند برای اشخاص، آثار هنری، کالاهای تجاری یا هر پدیده‌ای که مورد اقبال عمومی قرار گرفته باشد، استفاده شود. برای نمونه، هنرمندی که آثارش با استقبال چشمگیر مخاطبان روبرو می‌شود یا محصولی که بازار پررونقی دارد، هر دو مصداقی از پُر‌خواستار بودن به‌شمار می‌آیند. این واژه بار معنایی مثبتی دارد و نشان از مقبولیت، محبوبیت و ارزشمندیِ موضوع مورد اشاره است. کاربرد این واژه در نگارش رسمی و ادبی، با رعایت دقیق املای فارسی و اصول نیم‌فاصله‌گذاری، ضروری است. شکل صحیح آن پُر‌خواستار است که در آن «پُر» و «خواستار» با نیم‌فاصله از یکدیگر جدا می‌شوند.
مترادف‌ها
خواستگار
لغت نامه دهخدا
پرخواستار. [ پ ُ خوا / خا ] ( ص مرکب ) کسی که خواستار بسیار دارد.
جمله سازی با پرخواستار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 متقاضی که برای موقعیت شغلی جدید پرخواستار بود، باید تمام مدارک تحصیلی و سوابق کاری خود را به صورت کامل و دقیق ارائه می‌داد.
💡 در مراسم‌های سنتی، افراد پرخواستار با رعایت آداب و رسوم خاص، درخواست خود را برای وصلت با خانواده‌های دیگر بیان می‌کنند.
💡 هر فرد پرخواستار برای دریافت مجوزهای قانونی لازم، باید مراحل اداری بسیار پیچیده و طولانی را در ادارات مربوطه طی کند.
