پاکخو

پاکخو. ( ص مرکب ) پاکیزه خو. پاکخوی:
مهتر پاکخوی پاک سیر
خواجه سید عمید ابن زیاد.فرخی.

پاکیزه خوی، خوش خلق، خوش خو.

( صفت ) کسی که دارای خوی پاک است پاکیزه خو خوشخوی.
پاکیزه خو پاکخوی