کلود-امانوئل ژوزف پیر، مارکیز پاستره (Claude-Emmanuel de Pastoret) در 24 دسامبر سال ۱۷۵5 میلادی در مارسی، فرانسه به دنیا آمد و در 28 سپتامبر سال ۱۸۴۰ میلادی در پاریس درگذشت. او یک حقوقدان، نویسنده و سیاستمدار فرانسوی بود و به خاطر اثر خود با عنوان «زرتشت، کنفوسیوس و محمد مقایسه شده بهعنوان فرقهگرایان، قانونگذاران و اخلاقگرایان» به عضویت آکادمی علوم و ادبیات فرانسه درآمد. همچنین او از ۱۷۸۸ تا ۱۷۸۹ استاد اعظم لژ فراماسونری «Les Neuf Sœurs» در پاریس بود.
در جریان انقلاب فرانسه، پاستره نقش فعالی در سیاست داشت. او رئیس هیئت انتخاباتی پاریس برای مجلس ملی بود و پیشنهاد وزارت کشور و وزارت دادگستری از سوی لویی شانزدهم را رد کرد. سپس به سمت «پروکوریه ژنرال سیندیک» در دپارتمان سن منصوب شد و در این مقام مسئول تبدیل کلیسای سنت-ژنووِو به پانتئون برای بزرگداشت شهروندان برجسته شد. او در مجلس ملی خواستار لغو بردهداری و سکولاریزه شدن دولت مدنی بود و در مجلس قانونگذاری بهعنوان رئیس مجلس انتخاب شد و اصلاحات مختلفی از جمله حذف عناوین تشریفاتی و پیشنهاد ساخت مجسمه آزادی بر جای برج باستیل را مطرح کرد.
با سقوط سلطنت فرانسه و در جریان ناآرامیها، پاستره برای حفظ جان خود به پروانس و سپس ساووی گریخت و پس از سقوط روبسپیر بازگشت. او در شورای پنچصد به نمایندگی از وار انتخاب شد و از آزادی مطبوعات و حقوق کشیشان و والدین تبعیدی دفاع کرد. در دوره امپراتوری ناپلئون به فعالیتهای دانشگاهی پرداخت و در دوره سلطنت لوئی هجدهم به عنوان همعهد فرانسوی تقدیر شد. پاستره آثار مهمی مانند «رساله قوانین جزایی» و «تاریخ قانونگذاری» (۱۱ جلد) تألیف کرد و در سال ۱۸۳۰ با سرپیچی از سوگند وفاداری به لوئی فیلیپ، همه مناصب خود را از دست داد.
