لغت نامه دهخدا
پارنیک. [ رُ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی از گیاه بنواحی معتدل که قدما آنرا علاج داحس میشمردند.
پارنیک. [ رُ ] ( فرانسوی، اِ ) نوعی از گیاه بنواحی معتدل که قدما آنرا علاج داحس میشمردند.
نوعی از گیاه به نواحی معتدل که قدما آنرا علاج داحس می شمردند