لغت نامه دهخدا
( وهمیة ) وهمیة. [ وَ می ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث وهمی. ج، وهمیات.
- قوه وهمیه؛ قوه واهمه. رجوع به واهمه شود.
( وهمیة ) وهمیة. [ وَ می ی َ ] ( ع ص نسبی ) مؤنث وهمی. ج، وهمیات.
- قوه وهمیه؛ قوه واهمه. رجوع به واهمه شود.
(صفت ) مونث وهمی جمع: وهمیات.