لغت نامه دهخدا
ورچیدن. [ وَ دَ ] ( مص مرکب ) برچیدن. ( ناظم الاطباء ). جمع کردن بساط. || جمع کردن. فراهم آوردن: لب ورچیدن. پا ورچیدن.
ورچیدن. [ وَ دَ ] ( مص مرکب ) برچیدن. ( ناظم الاطباء ). جمع کردن بساط. || جمع کردن. فراهم آوردن: لب ورچیدن. پا ورچیدن.
(وَ دَ ) (مص م. ) برچیدن.
بر چیدن جمع کردن بساط
برچیدن.