واقف خلخالی

لغت نامه دهخدا

واقف خلخالی. [ ق ِ ف ِ خ َ ] ( اِخ ) ملاعلیقلی خواهرزاده ملانصراﷲ خلخالی و از شعرای قرن دهم است.طبعی به کمال رقت داشت و در اصفهان به افاده و تعلیم مشغول بود او را دیوانی است. این ابیات از اوست:
در لباس فقر هم آسودگی نبود مرا
بخیه های خرقه بر من جاده های وحشت است.وسعت دشت به اندازه پروازم نیست
یاد صیاد و گرفتاری کنج قفسی.میدهد یاد که دنیا گرهی پر باد است
گردبادی که از این دامن صحرابرخاست.نیست روشن طینتان را از غم گردون ملال
در دل دریاگره کی موج دریا میشود.
( از فرهنگ سخنوران ) ( از تذکره نصرآبادی ) ( از کتاب دانشمندان آذربایجان ).
واقف خلخالی. [ ق ِ ف ِ خ َ ] ( اِخ ) میرزا ابوطالب واقف خلخالی از شعرای قرن دوازدهم است. ( از فرهنگ سخنوران ).

فرهنگ فارسی

میرزا ابو طالب واقف خلخالی از شعرای قرن دوازدهم است.