لغت نامه دهخدا
واشل. [ ش ِ ] ( ع ص ) روان. جاری. ( از اقرب الموارد ). || جبل واشل؛ کوه که پیوسته از آن آب زهد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سیلان پیداکننده. ( از اقرب الموارد ).
واشل. [ ش ِ ] ( ع ص ) روان. جاری. ( از اقرب الموارد ). || جبل واشل؛ کوه که پیوسته از آن آب زهد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سیلان پیداکننده. ( از اقرب الموارد ).
روان جاری.