لغت نامه دهخدا
وادس. [ دِ ] ( ع ص ) گیاه نخست برآمده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). و در اقرب الموارد آمده است: گیاهی که روی زمین را بپوشاند. و معنی گیاه نخست برآمده را در ذیل «وِداس » بدینسان آورده است: هر آن گیاه که روی زمین را بپوشاند و شاخه های آن هنوز منشعب نشده باشد اما در همان وضع انبوه و به هم پیچیده باشد.
