لغت نامه دهخدا
هتهات. [ هََ ] ( ع ص ) مرد بسیار سخنگوی که تند سخن میراند. ( ناظم الاطباء ). مرد بسیارسخن سبک. هتات. ( منتهی الارب ). رجل هتهات؛ مردسبک و بیهوده گوی که تند سخن راند. ( اقرب الموارد ). یاوه گوی. مهذار. مهت. هتات. ( معجم متن اللغة ).
هتهات. [ هََ ] ( ع ص ) مرد بسیار سخنگوی که تند سخن میراند. ( ناظم الاطباء ). مرد بسیارسخن سبک. هتات. ( منتهی الارب ). رجل هتهات؛ مردسبک و بیهوده گوی که تند سخن راند. ( اقرب الموارد ). یاوه گوی. مهذار. مهت. هتات. ( معجم متن اللغة ).