لغت نامه دهخدا
نیکوسرین. [ س ُ ] ( ص مرکب ) که سرینی خوش ترکیب و به اندام و برجسته دارد. فربه:
همان گه یکی میش نیکوسرین
بپیمود پیش تهمتن زمین.فردوسی.
نیکو سرین
فرهنگ فارسی
که سرینی خوش ترکیب و باندام و برجسته دارد. فریه.
نیکوسرین. [ س ُ ] ( ص مرکب ) که سرینی خوش ترکیب و به اندام و برجسته دارد. فربه:
همان گه یکی میش نیکوسرین
بپیمود پیش تهمتن زمین.فردوسی.
که سرینی خوش ترکیب و باندام و برجسته دارد. فریه.
