لغت نامه دهخدا
نگندن. [ ن ِ گ َ دَ ] ( مص ) آجیده کردن جامه و بخیه کردن سوزنی. ( برهان قاطع )( آنندراج ). نکندن. ( فرهنگ فارسی معین ). || دفن کردن. در چال گذاشتن جسد مرده. ( فرهنگ فارسی معین ): بیست وسوم این ماه قرمطی در مکه رفت و بسیاری از مسلمانان بکشت و چاه زمزم را از کشته پرکرد تا بگندید و سه هزار کشته پیرامن کعبه افکنده بود، چون قرامطه برفتند و [ کذا ] ایشان را همانجا بنگندند. ( مجمل التواریخ ص 375، از فرهنگ فارسی معین ).